Potje Verdriet

Ik denk dat deze niet heel veel inleiding nodig heeft, dus gaa ik er ook geen onzin verhaal van maken. Dus bij deze, succes met lezen!

Stel je voor, op je kamer staat een potje. Op dat potje staat het woord 'verdriet'. Het is een potje met verdriet en tranen, en alleen jij kan dat potje zien. Het is jouw eigen potje verdriet. Bij de een is het groter dan bij de ander. Dat verschilt per persoon. Bij elke tegenslag pak je dat potje verdriet en stop je heel stilletjes je verdriet in je potje. Hoe vol jouw potje zit kan alleen jij zien. Hoe groter jouw pot verdriet hoe langer het duurt voordat deze overloopt. Jij kan zelf het potje groter of kleiner maken. Als je potje vol zit heb je elke keer een keuze. Of je leegt je potje en laat 'verdriet' de vrije loop. Of je maakt je potje groter omdat je op dat moment geen tijd hebt voor de rommel die verdriet met zich mee brengt. Ik heb ook zo'n potje verdriet. Het was in het begin niet zo'n heel groot potje. Ik merkte dat mijn verdriet groter was dan het potje wat ik had. Elke keer dan stroomde het potje over en kwam er verdriet wat ik allemaal weer op moest gaan ruimen. K was nog niet klaar met het opruimen en het potje overstroomde weer. Ik was er klaar mee en maakte mijn potje groter. Het was zo fijn dat ik gewoon even niet meer dat verdriet op moest ruimen. En na een tijdje leek het automatisch te gaan. Mijn potje raakte voller en voller. Ik had niet meer in de gaten hoe groot hij was. Ik weet niet meer welk verdriet ik erin heb gedaan. Tot gister. Gister wilde ik er verdriet bij doen zoals ik altijd deed. Maar mijn potje zat tel. ik dacht dat het wel mee viel. Maar t bleek van niet. Mijn potje begon te stromen, mijn potje zat vol. en hij klapte. Ik wilde t tegenhouden maar t werkte niet. Al het verdriet stroomde naar buiten. Als ik dit zo lees of hoor dan besef ik me iets. Mijn potje was zo vol dat het me uren koste om het op te ruimen. Zelfs de dag erna was ik er nog mee bezig. Ik weet nu dat hoe makkelijk t ook is je potje groter te maken. Dat t voor mij en misschien ook voor jou te veel verdriet is om in 1 x los te kunnen laten. Mijn potje moet kleiner worden. En dat is hij nu ook. Ik ga niet over de grootheid van je potje. Maar besef soms heel even hoe vol hij zit en dat het geen kwaad kan hem even te legen, al is t maar een klein beetje. Dus als je ooit iemand ziet, met roodomrande ogen en een beetje bedeesd. Besef dan heel even, hoe vol haar potje niet is geweest